Maart 1999

‘Ach joh, boeken met plaatjes zijn kinderachtig’, beweerde ik destijds vanaf de grote hoogte van 9 jaar tegen mijn broertje van 7. Maar natuurlijk was dat helemaal niet waar, want Nederland is bij uitstek juist het land van de plaatjesmakers en dat zijn dan plaatjes waar grote mensen ook graag naar kijken.

Neem een stapeltje van die boeken mee naar huis en je bent er dágen zoet mee. En ze hebben elk zo’n eigen stijl!

Rie Cramer herinneren we ons nog wel van de jeugdboeken. Ze had verschillende stijlen, de Rackham-achtige sluike figuren en de kindertjes met blozende wangetjes en soms een geslaagde combinatie van die twee. Jacqueline Burgers bracht haar tekeningen bijeen en schreef er een biografische schets omheen in

Rie Cramer, leven en werk (741.092 CRA).

Wel heel anders tekende Cornelis Jetses, de ‘Ot en Sien man’. Als je naar zijn plaatjes kijkt kun je zien hoe onze grootouders gekleed gingen en hoe hun dagelijks leven zich afspeelde. In Zo’n andere wereld (743.89 JET) komt het allemaal weer tot leven.

 

En als er iémand sterk was in het afbeelden van een nog oudere tijd was het Anton Pieck wel. Het is geen wonder dat zoveel mensen zijn prenten of kalenders aan de muur hebben hangen, je wordt nooit moe er naar te kijken en je vindt er steeds weer iets nieuws in. Voor Die goeie oude tijd (741.9492 PIE) schreef Leonhard Huizinga een schitterende tekst – de laatste die hij ooit schreef – die in combinatie met Piecks prenten een triomf van voorstellings-vermogen is. Van Piecks werk is een speciaal museum in Hattum op de Veluwe.

 

Dan heb je bv. Marten Toonder, ons allen bekend van Heer Bommel en Tom Poes. In Vroeger was de aarde plat (741.092 TOO) en een volgend deel, vertelt hij ons zelf hoe zijn leven die wending genomen heeft. Er blijkt uit dat hij nog wel meer kon schrijven dan amusante verdichtsels.

 

Een heel aparte plaats neemt Jopie Huisman in, van beroep niet tekenaar maar voddenman. Hij tekent gewoon wat hij ziet, maar zo levensecht dat je die pop ziét liggen en die oude broek ziet hangen. Er is een museum van zijn volledige oeuvre in Workum, want verkopen doet Huisman zijn werk niet. Als Workum u te ver weg is, kunt u het in Rutger Koplands boek Jopie Huisman (759.9492 HUI-KOP) bekijken.

 

Het doet bijna aan als ontrouw aan Anton Pieck, die ik zo graag de beste van allemaal zou vinden, maar Rien Poortvliet wint toch de prijs. Hij heeft heel wat plaatjes-boeken geproduceerd en schreef er zelf – in handschrift- de teksten bij. Voor waar ze staan zult u het katalogus-kabinet moeten raadplegen (of even hulp vragen), want zijn onderwerpen zijn zo gevariëerd. Hij had duidelijk een grote liefde voor dieren, maar terwijl ik dit schrijf denk ik zelf ‘en die prachtige mensen-portretten dan?’

Al tekenend kon hij zitten speculeren – over de schepping bv. en hoe een dier er met een andere kop of poten uitgezien zou hebben – of volgde hij zijn eigen familiegeschiedenis, terugwerkend langs de generaties tot in de 16e eeuw en toont ons hoe die mensen toen leefden. Langs het tuinpad van mijn vaderen (929.2POO) heet dit laatste boek.

Ik wou maar zeggen, dat van dat kinderachtig, daar ben ik helemaal van teruggekomen!

 

Advertenties

Tags: , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s