Augustus 2014

En_uit_de_bergen_kwam_de_echo

Een broertje en een zusje die erg aan elkaar gehecht zijn, worden van elkaar gescheiden. Pari, het zusje, krijgt een heel ander leven bij een stel rijke ouders, ze vergeet haar vroege jaren al gauw. Abdullah blijft achter in het arme Afghaanse dorpje en blijft zijn zusje zijn hele leven missen. In En uit de bergen kwam de echo (HOSS) vertelt Khaled Hosseini de hele geschiedenis, ook van de volgende generatie en hij doet dat door brokken van hun verhaal in een kaleidoscoop te gooien en doorelkaar te schudden. Het fascinerende beeld dat daaruit ontstaat, is een boek geworden dat je niet weg wilt leggen tot je het helemaal uit hebt. Wat kan dié man schrijven!

Onder verdachte omstandigheden

Amy Gutman is aan Harvard afgestudeerd in de rechten en heeft een aantal jaren bij een groot advocatenkantoor gewerkt. Die achtergrond gebruikte ze om haar debuutroman Onder verdachte omstandigheden (GUTM) te schrijven. Het is geen politieroman en ook geen detectiveverhaal, eigenlijk gaat er geen enkele hoofdpersoon op zoek naar de dader van de twee moorden – een moord en een zelfmoord zegt de politie – waar een advocatenfirma mee te maken krijgt. Kate werkt er als beginnend medewerkster, ze heeft er nog niets te zeggen, maar wel een eigen kantoor. Ze vindt een aantal dingen wel verdacht, maar is eigenlijk meer bezig met haar privéleven en wat daaraan schort. Toch raakt ze meer en meer betrokken bij wat volgens de politie al opgelost en afgehandeld is en in een vrij verrassende ontknoping blijkt wat er werkelijk gebeurd is. Het begin van dit boek vond ik nogal verwarrend met zoveel namen van personen, maar gaandeweg werd dat beter en toen werd het ook spannend.

Ik_kan_alles

De vakliteratuur begint met Deweynummer 000, net voor je bij 001 komt, waar al die computerboeken staan en grappig genoeg ook die over UFO en andere buitenaardse onderwerpen (computers→www→heelal?). Maar 000 is zou je zeggen geen classificatie en daar staan dus boeken die over alles of niets gaan. We hebben daar maar één boek staan: Ik kan alles (000 BIE), met als ondertitel Survivalgids voor het dageljks leven. Rob Biersma en Warna Oosterbaan hebben enorm hun best gedaan om allerlei uiteenlopende dagelijkse karweitjes te belichten en te vertellen hoe je ze het best kunt aanpakken. Nou zit je na 58 jaar huishouden niet te springen om een artikel over hoe je moet strijken of stofzuigen, maar een man die plotseling alleen komt te staan wil dat misschien juist wel weten, en een vrouw die alleen komt te staan wil niet bij alle klusjes en reparatietjes de man van een vriendin lenen, dat zet maar kwaad bloed. Er zijn handige tips bij voor dingen die je misschien maar zelden hoeft te doen en je merkt dat je niet overál meteen een expert bij hoeft te halen. Verder kan weten hoe je moet brandblussen, op internet kopen of een praatje houden natuurlijk handig van pas komen. Het aardigste van dit boekje is eigenlijk dat het zo geestig geschreven is, gewoon leuk om te lezen.

Kind_van_de_golven

Louise Longo laat zich door haar ex-man ompraten om met hem mee te varen op zijn nieuwe zeilboot van Frankrijk naar Senegal. Hun dochtertje Gaëlla van nog geen zes gaat mee. Louise voelt er eigenlijk niet voor, maar gunt Bernard die tijd met zijn dochter samen, hij is toch ook haar vader. Na vijf dagen aan boord stormt het in de Golf van Biskaje. Ik heb over de jaren daar zelf twee stormen meegemaakt en op een groot passagiersschip is dat verschrikkelijk – de tweede keer raakte er zelfs een matroos levensgevaarlijk gewond – maar op een kleine zeilboot, al heeft hij een motor, blijkt het fataal te zijn. Bernard, Louise en Gaëlla weten met moeite in hun gauw opgeblazen reddingsvlot te komen en zien hun schip wegdrijven.

Ze blijken in de haast geen eten meegenomen te hebben, het vlot (van Nederlandse makelij!) blijkt een klein lekgaatje te hebben en helemaal niet toegerust te zijn met de meest essentiële dingen, hun drinkwatervoorraad is zeer beperkt en er komt geen redding. Stomweg omdat niemand dat vlot ziet drijven en niemand weet dat er gezocht zou moeten worden. Louise heeft het verhaal later geschreven, niet alleen om te vertellen wat er gebeurd is in dat vlot, maar vooral om zich te verdedigen tegen de waanzinnige aanklachten die er tegen haar geuit werden toen ze eindelijk na ruim twee weken gered werd. Zij alleen, Bernard was binnen een week al gestorven en Gaëlla op de dag voor de redding! Men wilde niet geloven dat dat zuivere koffie was, dat Louise op alleen wat regenwater overleefd had, dat er niet ergens een slechte bedoeling achter zat. Het is een rauw verhaal, hoe het is om in zo’n rubberen ruimte van een paar vierkante meter met een steeds groeiend – en maar hozen! – laagje water op de bodem opgesloten te zitten, altijd nat en koud, hongerig, kramp, kwaad en wanhopig, proberen de moraal erin te houden terwille van het kind. De verwondingen, de practische sanitaire problemen en uiteindelijk een dood lichaam dat na drie dagen toch echt wég moet. Ik denk dat het Louise uiteindelijk geestelijk gered heeft om het allemaal op te schrijven: Kind van de golven (LONG), wát een verhaal!

 De_affaire

De Engelse schrijfster Santa Montefiore is een vage vriendin van onze koningin Máxima, terwijl zij en haar man ook in de kringen van prins Charles verkeren. Geen wonder dat ze met zoveel zelfvertrouwen schrijft over hoe het in de beter gesitueerde regionen toegaat. In De affaire (MONT) ontmoet Angelica een Zuid-Afrikaanse wijnboer uit Franschhoek bij een etentje en ze worden meteen verliefd. Er volgt een steeds intiemer wordende briefwisseling per email en als Angelica, die schrijfster is, een promotietournee naar Z-A aangeboden krijgt, grijpt ze die met beide handen aan. Er is wel een probleem, ze is eigenlijk gelukkig getrouwd en heeft twee leuke kinderen, dus een affaire met een – ook al getrouwde – man is geen goed idee. Angelica en haar vriendinnen hebben kinderen op een dure school, die ze met hun 4×4’s ophalen. De vriendinnen delen elkaars geheimen, gaan regelmatig uit lunchen, regelen gezellige avondjes met de mannen erbij. Montefiore beschrijft elke keer dat iemand zich aankleedt uitgebreid de kleding, merknamen en al. Het gaat hier om de elite! Ik las het boek speciaal om de Z-A connectie, waarbij de beschrijving van Kaapstad, de wijnboerderij bij Franschhoek (een plaats waar ik zelf jaren woonde) en Stellenbosch me een beetje verbaasde, totdat ik achterin las dat de schrijfster er maar 1x geweest is voor een promotietournee en haar verdere informatie uit een paar brieven had gehaald. Bij de Helderberg Village Library waar ik werk worden de Montefiore boeken zeer regelmatig uitgeleend en elke nieuwe titel wordt meteen aangeschaft. Het is erg lichte lectuur, maar daar kunt u natuurlijk best eens zin in hebben en dan leest u meteen eens hoe de andere helft leeft. Ik weet nu opeens ook een stuk meer over dure modemerken.

Advertenties

Tags: , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s